อาจจะสุดท้าย
posted on 10 Dec 2011 17:10 by green-lightนานเท่าไหร่แล้วนะ ?
หนึ่งปีกับอีกกี่เดือน ? หรือกี่วัน ? หรือกีี่่นาที ?
กว่าจะจำได้ฉันเองก็คงต้องนั่งนึกอยู่หลายนาที
หรือไม่ก็ต้องเปิดปฏิทินในโทรศัพท์
ชื่อเธอชื่ออะไรนะ ?
มันยังจำได้ดีเพราะมันเป็นคำที่เคยคุ้นหูและปาก
ความทรงจำที่ดีของเรามีอะไรบ้างนะ ?
มันเคยเยอะจนทำให้ฉันเคยยิ้มได้ทั้งวันทุกวัน..
แต่ในวันนี้คงต้องใช้เวลาเกือบชมกว่าจะนึกได้
หรือไม่ก็ต้องเข้ามานั่งอ่านเอนทรี่เก่าๆและเปิดลิ้นชักที่ใส่ของเธอออกมาดู
วันไหนคือวันสุดท้าย ? ความทรงจำแย่ๆมีอะไรบ้าง ?
ฉันก็ใกล้ที่จะลืมเลือนมันไปบ้างแล้ว..
ทุกสิ่งที่พูดมา..ฉันเคยจะฝืนจะเก็บไว้
แต่สุดท้าย..ข้างในใจกลับเต็มไปด้วยหนองที่อัดแน่น
ฉันจมอยู่ใ่นความมืดมิดจนเกือบลืมว่าแสงสว่างเป็นเช่นไร
ฉันเอาแต่เงยหน้ามองดวงดาวจนลืมไปว่าฉันยืนอยู่บนพื้นดิน
เอาแต่ปิดตัวเงียบอยู่ในห้องเล็กๆ จนลืมว่าข้างนอกเป็นยังไง
ในวันนี้เมื่อฉันได้พบแสงสว่าง เมื่อฉันได้ก้มมองเท้าตัวเอง
เมื่อฉันได้ออกมาสูดอากาศข้างนอกเอาเข้าปอดแทนที่จะเป็นแอร์หรือพัดลมเพดาน
คำถามจากฉันอีกคนที่ไม่ได้เอาแต่ขมวดคิ้วตลอดเวลา
ฉันเป็นแบบนี้เพื่ออะไร ? เพื่อใคร ?
แล้วฉันได้ประโยชน์อะไร ?
ฉันคิดว่ามันตลกดีนะที่คำถามมากมายกลับมีคำตอบที่เหมือนๆกัน
คือมันไม่มีคำตอบ
ฉันจึงไม่เห็นว่าการที่ทำแบบนั้นต่อไปจะมีอะไรดีขึ้นกับชีวิต
กลับมีแต่ใบหน้าที่ขมวดคิ้วเพราะครุ่นคิดเพราะเจ็บแค้นตลอดเวลา
หน้าฉันคงต้องแก่เร็วขึ้นแล้วอีกแหง
มันจึงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะมีความรู้สึกอะไรให้เธออีก
แม้จะเป็นความรู้สึกเกลียดหรือโกรธแค้น
เพราะสุดท้ายคนที่ทุกข์ก็มีแต่ฉัน
วันนี้ฉันรักตัวเองเกินกว่าจะทุกข์เพราะคนอื่น
ฉันเอ่ยคำว่าให้อภัยแก่ตัวเองหรือแม้แต่เธอหรือใครอย่างจริงใจ
แม้ไม่ได้มีใครร้องขอ
ฉันจะกองทุกอย่างไว้ในนี้แม้กระทั่งความรู้สึกสุดท้าย
ฉันว่าฉันควรขอบคุณเขา...
แล้วเธอนี่ัฉันต้องขอบคุณด้วยหรือเปล่านะ ?
ช่างมันเถอะ :)